ಹೆಜ್ಜೆಯ ಮೇಲೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯನಿಡುತಾ..

ಮನುಷ್ಯ ಎಂದ ಮೇಲೆ ಉತ್ತಮ ಬದುಕಿನ ಆಸೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಇತರರಂತೆ ಐಷಾರಾಮಿ ಬದುಕು ಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತ ಅನೇಕರಿಗಿರುತ್ತದೆ. ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕು ನಿಜ, ಆದರೆ ನಮಗೆ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೇ ಇಲ್ಲದ, ಅದೆಷ್ಟೋ ವಸ್ತುಗಳ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಹೊತ್ತು, ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನಾವು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾರಾದರು ಗಮನಿಸಿದ್ದೀರಾ?  ಇದು ಚೆಂದ, ಇದು ಟ್ರೆಂಡಿ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಕೊಂಡ ೪೦ ಶರ್ಟುಗಳು ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಬಟ್ಟೆ ಅರ್ಜೆಂಟಾಗಿ ಬೇಕಾದಾಗ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಜ್ಜಿಯ ಕಾಲದಿಂದ ಬಳುವಳಿಯಾಗಿ ಬಂದ ೧೫೦ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಇದ್ದರೂ, ಬೇಕಾದ ಸೌಟು ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಹುಡುಕುವುದು ತಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಫ್ರಿಡ್ಜಿನಿಂದ  ಬೀಳುವ ವಸ್ತುಗಳ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಸರ್ಕಸ್ ಮಾಡಿ ಕೊತ್ತಂಬರಿ ಸೊಪ್ಪು ತೆಗೆಯಬೇಕು. ಮನೆ ಹೆಂಗೂ ದೊಡ್ಡದು, ಮುಂದೆ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪೇರಿಸಿಟ್ಟ ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಧೂಳು, ಆಪ್ತರ ನೆನಪಿನ ಕಾಣಿಕೆ ಎಂದು ಅಟ್ಟ ಹತ್ತಿಸಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ವಸ್ತುಗಳು ಇಲಿ ಜಿರಳೆಗೆ ಆಹಾರವಾಗಿರುತ್ತದೆ,  ನಮ್ಮ ಪ್ರೆಸ್ಟೀಜ್ ಗೆ ತಂದುಕೊಂಡಿರುವ ಪೀಠೋಪರಕರಣಗಳು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಟವಾಡಲು ಜಾಗವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿವೆ. ಹೀಗೆ ಮನೆಯ ಅಥವಾ ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿನ ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಇಚ್ಛೆಗೆ, ಇತರ ವ್ಯವಹಾರಗಳಿಗೆ, ಗುಡ್ಡೆ ಆಗುವ ಇನ್ಬಾಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಗ್ಯಾಡ್ಜೆಟ್ ನೋಟಿಫಿಕೇಷನ್ನುಗಳ...